Reprezentacja Izraela w piłce nożnej to drużyna z jedną z najbardziej nietypowych historii w międzynarodowym futbolu. Jako jedyna kadra narodowa, która grała w trzech różnych konfederacjach piłkarskich – azjatyckiej AFC, oceanicznej OFC i europejskiej UEFA – Izraelczycy nieustannie mierzyli się z wyzwaniami wykraczającymi poza samo boisko. Ich największy sukces to udział w mistrzostwach świata w Meksyku w 1970 roku oraz zwycięstwo w Pucharze Azji w 1964 roku. Od przejścia do UEFA w 1994 roku wielokrotnie byli o krok od awansu na wielkie turnieje, tracąc szanse przez pojedyncze bramki czy minuty.

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej – obecny skład kadry

Kadra narodowa łączy obecnie zawodników występujących w europejskich ligach z piłkarzami grającymi w izraelskiej Ligat ha’Al. Pełne zestawienie aktualnego składu reprezentacji Izraela, wraz z numerami, pozycjami i klubami, znajdziesz w tabeli poniżej.

Puchar Azji 1964 – jedyne wielkie trofeum

Szczytowym osiągnięciem było zdobycie głównego trofeum w 1964 roku, kiedy Izrael był gospodarzem turnieju. Ponadto dwa razy przegrywała w finale z Koreą Południową, co pokazywało dominację tej drużyny w azjatyckiej piłce tamtych lat. Od 1956 do 1968 roku czterokrotnie stawała na podium w Pucharze Azji, budując pozycję jednej z najlepszych reprezentacji tego kontynentu.

Sukces w Pucharze Azji 1964 pozostaje jedynym wielkim trofeum w historii reprezentacji. To właśnie w strukturach AFC drużyna odnosiła największe sukcesy, zanim sytuacja polityczna wymusiła zmianę konfederacji. Zwycięstwo na własnym stadionie dało Izraelczykom status potęgi regionalnej, której nikt nie mógł lekceważyć.

Mundial 1970 – jedyny raz na największej scenie

Israel qualified for the FIFA World Cup for the first and to date, only time, in 1970. Jedyna azjatycka reprezentacja na meksykańskiej imprezie zanotowała porażkę z Urugwajem, ówczesnym zdobywcą Copa America oraz zremisowali ze Szwedami i mistrzami Europy Włochami. Te dwa remisy pokazały, że reprezentacja Izraela potrafiła konkurować z najlepszymi, choć awans z grupy pozostał poza zasięgiem.

Mundial 1970 pozostaje do dziś największym osiągnięciem reprezentacji Izraela na arenie międzynarodowej. Występ w Meksyku otworzył izraelskim piłkarzom drzwi do europejskich klubów – po mundialu kilku reprezentantów zdecydowało się na transfer do najlepszych lig Starego Kontynentu, co znacząco wpłynęło na rozwój izraelskiej piłki.

W 1970 roku Izrael jako jedyna azjatycka drużyna zagrał na mundialu w Meksyku, remisując ze Szwecją i mistrzami Europy – Włochami.

Igrzyska olimpijskie – dwa występy w latach 70.

W 1968 roku piłkarze Izraela po raz pierwszy zagrali na Igrzyskach Olimpijskich. W swojej grupie wyszli z drugiego miejsca, pokonując Ghanę oraz Salwador, co potwierdzało rosnącą pozycję izraelskiej piłki na arenie międzynarodowej.

W 1976 roku kolejny raz udało się im awansować do Igrzysk Olimpijskich. Wszystkie trzy mecze w grupie zakończyły się remisem, po wyjściu z grupy ulegli Brazylii 1-4. Od tamtej pory nie udało im się zakwalifikować do żadnej prestiżowej imprezy piłkarskiej – aż do dziś reprezentacja Izraela nie pojawiła się na mistrzostwach świata ani Europy.

Wędrówka przez konfederacje – unikalna historia

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej od 1929 roku jest członkiem FIFA, do 1974 roku należała do AFC, później do OFC, a w 1994 roku została przyjęta do UEFA. Ta niezwykła podróż przez różne konfederacje wynikała z przyczyn politycznych. W 1974 roku Izrael został wykluczony ze struktur Azjatyckiej Federacji Piłkarskiej – propozycję Kuwejtu w tej sprawie poparło 17 państw, a 13 było przeciwnych, ponieważ kraje arabskie nie chciały grać z Izraelem.

For the next two tournaments, Israel entered Oceania’s (OFC) qualification stage. Eliminacje do Mistrzostw Świata 1990 roku rozpoczęli w grupie Oceanii, w fazie grupowej wyeliminowali Nową Zelandię i Australię. W fazie play-off odpadli z reprezentacją Kolumbii, po jedynej straconej bramce w wyjazdowym spotkaniu – to pokazuje, jak blisko byli awansu.

Od momentu przystąpienia do UEFA w 1994 roku reprezentacja Izraela zmaga się z trudnościami wynikającymi z rywalizacji z europejskimi potęgami. Konkurencja w UEFA jest znacznie trudniejsza niż w poprzednich konfederacjach, ale regularne starcia z europejską czołówką pozwalają izraelskim piłkarzom podnosić swój poziom.

Dlaczego Izrael gra w UEFA?

Wykluczenie z AFC zmusiło Izraelczyków do szukania alternatyw. Przez lata grali w strefie oceanicznej, ale ostatecznie UEFA przyjęła ich w swoje szeregi. The continued presence of the Israeli Football Association in UEFA was a precedent cited by Australia to justify its transfer from the Oceania Football Confederation to the Asian Football Confederation – decyzja o przyjęciu Izraela stała się precedensem dla innych krajów.

Blisko wielkiego turnieju – bolesne porażki w barażach

Udanymi eliminacjami były kwalifikacje do Mistrzostw Europy 2000 roku, pamiętnym meczem wtedy było spotkanie z Austrią zwyciężone aż 5-0 i dzięki temu udało im się osiągnąć baraże. Niestety faza play-off zakończyła się sromotną porażką z reprezentacją Danii. Na swoim stadionie przegrali 0-5, a w rewanżu 0-3. To była jedna z najbardziej bolesnych porażek w historii kadry.

W ostatnim meczu kolejny raz Izraelczycy musieli się zmierzyć o baraże z Austriakami. Prowadzili jedną bramką, jednak w doliczonym czasie bramkę na 1-1 zdobył Andreas Herzog, wyeliminowało to ich z możliwości fazy play-off. Ciekawostką jest, że od niedawna trenerem reprezentacji jest właśnie Herzog, co wiąże się z kontrowersjami wokół niektórych osób izraelskiej piłki.

Turniej	Etap	Przeciwnik	Wynik	Skutek
MŚ 1990	Baraże	Kolumbia	Jedna stracona bramka	Odpadnięcie
Euro 2000	Baraże	Dania	0-5, 0-3	Odpadnięcie
MŚ 2002	Kwalifikacje	Austria	1-1 (bramka w dol. czasie)	Brak barażów

Historia z Herzogiem doskonale ilustruje, jak blisko wielkich turniejów bywała reprezentacja Izraela – często dzieliły ją od sukcesu minuty czy pojedyncze bramki. Te bolesne porażki budują specyficzny charakter izraelskiej piłki – pełnej determinacji, ale też frustracji z powodu niewykorzystanych szans.

Legendy i rekordziści reprezentacji Izraela

Mordechaj Szpiegler – król strzelców

Israel’s all-time top goalscorer is Mordechai Spiegler, who scored 33 international goals in 83 matches between 1963 and 1977. Najbardziej znanym przypadkiem jest gwiazda tego okresu Mordechaj Szpiegler, który w 1972 roku przeniósł się do Paris FC i w pierwszej lidze francuskiej regularnie zdobywał bramki. Jego transfer do Francji otworzył drzwi innym izraelskim piłkarzom.

Most goals in a match: Mordechai Spiegler, 4; 25 September 1968, 4–0 vs. USA – ten rekord czterech bramek w jednym meczu pokazuje, jaką siłą ofensywną dysponował Szpiegler. Do dziś pozostaje ikoną izraelskiej piłki i wzorem dla kolejnych pokoleń napastników.

Yossi Benayoun – rekord występów

Yossi Benayoun, a midfielder, holds the record for the most national team appearances, having played for Israel 99 times between 1998 and 2017. Według innych źródeł liczba ta wynosi nawet 102 caps. He played for clubs in Israel, England, and Spain, including Hapoel Be’er Sheva, Maccabi Haifa, Racing de Santander, West Ham United, Liverpool, Chelsea, Arsenal, and Queens Park Rangers. With a career spanning two decades, he captained the Israel national team, earning 102 caps and scoring 24 international goals.

Benayoun to postać symboliczna dla izraelskiej piłki – pomocnik, który grał w najlepszych klubach Premier League i La Liga, pokazując, że izraelscy piłkarze mogą konkurować na najwyższym poziomie. Po zakończeniu kariery zawodniczej przeszedł do roli dyrektora sportowego reprezentacji i Beitar Jerozolima.

Eran Zahavi – współczesna gwiazda

Most goals: Eran Zahavi, 33; 2 September 2010 – present – Zahavi dorównał legendarnemu Szpieglerowi pod względem liczby bramek. Zahavi was named Israeli Footballer of the Year twice (2013 and 2014), and finished as the top goalscorer of the Israeli Premier League for three consecutive seasons, in 2013–14 (29 goals), 2014–15 (27 goals) and 2015–16 (35 goals, all-time league record). In December 2014, Zahavi broke the Israeli Premier League record for scoring in consecutive appearances after he scored for the 18th game in a row. In 2016, he broke the Israeli league six-decade-old season scoring record.

Eran Zahavi zdobył 33 bramki dla reprezentacji Izraela, dorównując legendarnemu Mordechajowi Szpieglerowi. W lidze izraelskiej ustanowił rekord 35 goli w jednym sezonie.

Inni wybitni zawodnicy

The team’s highest-capped goalkeeper, Dudu Aouate, represented Israel 78 times between 1999 and 2013. Bramkarz przez lata był filarem defensywy, gwarantując stabilność między słupkami.

Kilka lat później najbardziej utytułowanym w rozgrywkach Europejskich był obrońca Avi Cohen, występował w Liverpoolu i zdobył z tym klubem Mistrzostwo Anglii i Puchar Ligi Mistrzów. Jest do tej pory jedynym Izraelskim piłkarzem z tytułem najwyższych europejskich rozgrywek. Cohen zapisał się w historii jako pierwszy Izraelczyk, który sięgnął po Puchar Europy.

Eyal Berkovic made 78 appearances for Israel, and is considered one of the nation’s greatest ever players. Pomocnik ofensywny grał w angielskich klubach i zachwycał techniką oraz kreatywnością. Giora Spiegel, który spisał się najlepiej w Europie, w 1973 dołączył do Strasbourga a później grał w Olimpique Lyon. W lidze francuskiej rozegrał ponad sto meczów.

Izraelscy piłkarze w europejskich klubach

Po pozytywnym doświadczeniu z Mundialu w Meksyku, europejskie kluby zaczęły się interesować izraelskimi reprezentantami, a trzech piłkarzy kilka lat później przeniosło się do europejskich klubów. To otworzyło nowy rozdział w historii izraelskiej piłki. Transfer do najlepszych lig Europy stał się ambicją młodych zawodników, którzy widzieli, że droga na szczyt jest możliwa.

Najbardziej rozpoznawalny Izraelski piłkarz lat 80 i 90 Ronny Rosenthal występował także w Liverpoolu oraz w wielu innych europejskich klubach. Kolejnym znanym przypadkiem był utalentowany ofensywny pomocnik Eli Ohana, odnosił sukcesy w KV Mechelen, a później reprezentował barwy portugalskiego klubu S.C Braga. Ta fala transferów pokazała, że izraelscy piłkarze mogą odnosić sukcesy poza granicami kraju.

• Mordechaj Szpiegler – Paris FC (Francja)
• Giora Spiegel – Strasbourg, Olympique Lyon (Francja)
• Avi Cohen – Liverpool (Anglia)
• Ronny Rosenthal – Liverpool (Anglia)
• Eli Ohana – KV Mechelen (Belgia), SC Braga (Portugalia)
• Yossi Benayoun – West Ham, Liverpool, Chelsea, Arsenal (Anglia)
• Eyal Berkovic – kluby angielskie

Wyzwania współczesnej reprezentacji Izraela

Ze względu na sytuację polityczną, domowe mecze w ostatnich cyklach rozgrywkowych (2023–2024) nierzadko odbywały się na neutralnych terenach, głównie na stadionach na Węgrzech. To dodatkowe utrudnienie dla kadry, która nie może korzystać z atmosfery własnego boiska i wsparcia kibiców w kluczowych meczach eliminacyjnych.

Brak prawdziwej przewagi własnego boiska to ogromny problem. Kiedy inne drużyny mogą liczyć na wsparcie tysięcy kibiców w kluczowych momentach, reprezentacja Izraela gra praktycznie wszystkie mecze jak na wyjeździe. To wymaga jeszcze większej mentalnej siły i determinacji.

At the 2022-2023 Nations League, Israel finished top of its 3-team group (Russia, which should have taken part, was excluded from European and international competitions due to its aggression against Ukraine), thanks to 2 wins over Albania (2–1 in both legs) and 2 draws against Iceland (2–2 on each occasion), synonymous with promotion to League A for the 2024-2025 edition. Awans do Ligi A Ligi Narodów to dowód, że reprezentacja Izraela nadal potrafi konkurować z europejskimi rywalami.

Ligat ha’Al – fundament rozwoju kadry

Mistrzostwa Izraela w piłce nożnej rozgrywane są od 1931 roku. Liderem klasyfikacji jest Maccabi Tel Awiw, który zdobył 25 tytułów mistrzowskich. Liga izraelska dostarcza zawodników do kadry narodowej, choć coraz więcej piłkarzy rozwija się w europejskich klubach.

Mistrz Izraela kwalifikuje się do eliminacji Ligi Mistrzów UEFA. Druga oraz trzecia drużyna zdobywają możliwość gry w Lidze Europy UEFA. To daje izraelskim klubom szansę regularnej rywalizacji z europejskimi zespołami, co podnosi poziom ligi i zawodników.

Przyszłość reprezentacji Izraela – czy awans jest możliwy?

Wszystkie próby awansu na mistrzostwach świata zakończyły się fiaskiem, choć kilkukrotnie drużyna była bardzo blisko. Israel subsequently failed to qualify for any World Cup or European Championship finals, and performed inconsistently during the qualifying phases in which they took part. Ta niestabilność wyników to największy problem kadry – potrafią pokonać mocnych rywali, ale gubią punkty z teoretycznie słabszymi zespołami.

In 2018, Willi Ruttensteiner was appointed as technical director. A national football academy was founded and three supporting development centers were established. Inwestycja w akademie i centra rozwoju to krok w dobrym kierunku – systematyczna praca z młodzieżą może przynieść owoce w kolejnych latach.

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej przeszła długą drogę od triumfów w Pucharze Azji przez mundial w Meksyku po walkę o miejsce w europejskiej elicie. Mimo braku awansu na wielkie turnieje od 1970 roku, kadra wielokrotnie pokazywała, że potrafi konkurować z najlepszymi. Może właśnie nadchodzące eliminacje przyniosą przełom i Izraelczycy po ponad pół wieku wrócą na mundial lub debiutują na mistrzostwach Europy. Historia tej drużyny uczy, że w piłce wszystko jest możliwe – wystarczy jedna bramka, jeden remis, jeden moment.