Royale Union Saint-Gilloise to klub, który w ciągu zaledwie kilku lat przeszedł drogę od belgijskiej drugiej ligi do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Ranking UEFA na poziomie 54. miejsca w Europie i 2. w Belgii to efekt konsekwentnej pracy, nie przypadku. Sezon 2025/26 przyniósł debiut w Champions League, zmianę trenera w środku rozgrywek i kolejne potwierdzenie, że klub z brukselskiej dzielnicy Saint-Gilles gra teraz w zupełnie innej lidze niż jeszcze pięć lat temu. Poniżej — wszystko, co warto wiedzieć o rankingach i pozycji Union SG.
| # | Drużyna | M | PKT | Z | R | P | Bramki | +/- | Forma |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Sporting CharleroiLM | 4 | 12 | 4 | 0 | 0 | 9:2 | +7 | |
| 2 | Club BruggeLE | 4 | 9 | 3 | 0 | 1 | 8:2 | +6 | |
| 3 | KAA GentLE | 3 | 9 | 3 | 0 | 0 | 6:2 | +4 | |
| 4 | SV Zulte WaregemLE | 4 | 8 | 2 | 2 | 0 | 8:3 | +5 | |
| 5 | Standard LiègeLE | 4 | 8 | 2 | 2 | 0 | 9:6 | +3 | |
| 6 | Union Saint-GilloiseLE | 3 | 7 | 2 | 1 | 0 | 8:1 | +7 | |
| 7 | KRC Genk | 4 | 7 | 2 | 1 | 1 | 12:8 | +4 | |
| 8 | Lommel United | 4 | 7 | 2 | 1 | 1 | 6:2 | +4 | — |
| 9 | Royal Antwerp FC | 4 | 7 | 2 | 1 | 1 | 10:9 | +1 | |
| 10 | Sint-Truiden VV | 3 | 5 | 1 | 2 | 0 | 8:5 | +3 | |
| 11 | RSC Anderlecht | 3 | 3 | 1 | 0 | 2 | 2:5 | -3 | |
| 12 | Waasland-Beveren | 4 | 3 | 1 | 0 | 3 | 2:10 | -8 | — |
| 13 | Cercle Brugge | 4 | 2 | 0 | 2 | 2 | 5:7 | -2 | |
| 14 | KV Mechelen↓ | 4 | 2 | 0 | 2 | 2 | 5:9 | -4 | |
| 15 | La Louvière↓ | 4 | 1 | 0 | 1 | 3 | 4:8 | -4 | |
| 16 | KVC Westerlo↓ | 4 | 1 | 0 | 1 | 3 | 5:14 | -9 | |
| 17 | OH Leuven | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 2:8 | -6 | |
| 18 | Kortrijk | 3 | 0 | 0 | 0 | 3 | 1:9 | -8 | — |
Skąd się wziął Union Saint-Gilloise? Krótka historia powrotu
Żeby zrozumieć, gdzie Union jest dziś, trzeba cofnąć się do historii. Klub założony w XIX wieku przez lata był jedną z potęg belgijskiej piłki. Już w 1904 roku wspięli się na szczyt belgijskiego futbolu, zdobywając pierwsze mistrzostwo kraju. Nie był to jednorazowy wyskok — Union zdobył sześć kolejnych tytułów zaledwie w dziesięć lat.
Potem nastąpił długi upadek. Klub zapisał się w historii serią 60 meczów bez porażki w latach 1933–35, co przełożyło się na trzy kolejne tytuły mistrzowskie. Można powiedzieć, że wraz z zakończeniem tej serii Union już nigdy nie wrócił do dawnej świetlności. Przynajmniej nie od razu.
Sezon 2021/22 był pierwszym powrotem klubu do najwyższej klasy rozgrywkowej w Belgii od 1973 roku. Byłaby to piękna historia, gdyby klub, który powrócił do elity po 48 latach przerwy, już w pierwszym sezonie postawił stempel w postaci tytułu. Nie udało się — ale tylko o włos.
Rankingi Union Saint-Gilloise — gdzie klub stoi dziś
Aktualna pozycja w rankingach mówi sama za siebie. Według Football Database, Union Saint-Gilloise zajmuje 44. miejsce w rankingu światowym, 41. w Europie i 2. w Belgii. To imponujące liczby jak na klub, który jeszcze kilka sezonów temu grał w drugiej lidze.
Równie istotny jest współczynnik UEFA. Współczynnik UEFA Union Saint-Gilloise na sezon 2025/26 wynosi 36.000, a na sezon 2026/27 wzrośnie do 48.000. Klub zarobił w europejskich pucharach 28 111 176 euro nagród finansowych. Dla porównania — wiele belgijskich klubów, w tym Standard Liège czy KV Mechelen, posiada współczynnik zaledwie 10.170.
Współczynnik UEFA Union SG na 2026/27: 48.000 — drugi wynik w całej Belgii, za Club Brugge (75.250). Anderlecht (30.750) i Gent (39.000) zostają w tyle.
Mistrzostwo Belgii 2024/25 — powrót po 90 latach
Sezon 2024/25 był przełomowy. Royale Union Saint-Gilloise wywalczył piłkarskie mistrzostwo Belgii — dwunasty triumf w historii, ale pierwszy od 90 lat. W ostatniej kolejce pokonał u siebie KAA Gent 3:1. Po 40 kolejkach klub z okręgu Brukseli wyprzedził o trzy punkty ustępującego mistrza, Club Brugge.
Najlepszym strzelcem sezonu 2024/25 był Promise David z 19 golami w lidze i 24 we wszystkich rozgrywkach. To właśnie ten napastnik stał się kluczową postacią drużyny na przestrzeni ostatnich dwóch sezonów.
Debiut w Lidze Mistrzów — sezon 2025/26 pod lupą
Faza grupowa Champions League
Union Saint-Gilloise zadebiutował w fazie grupowej/ligowej Ligi Mistrzów w sezonie 2025/26. To historyczny moment dla klubu — i od razu konfrontacja z europejską elitą. W fazie ligowej Union rozegrał 8 meczów, z których wygrał 3, przegrał 5, nie remisując ani razu.
Wyniki poszczególnych spotkań w Lidze Mistrzów 2025/26 mówiły same za siebie:
- 16 września 2025 — PSV Eindhoven 1:3 Union (wygrana!)
- 1 października 2025 — Union 0:4 Newcastle United (porażka)
- 21 października 2025 — Union 0:4 Inter Mediolan (porażka)
- 4 listopada 2025 — Atletico Madryt 3:1 Union (porażka)
- 25 listopada 2025 — Galatasaray 0:1 Union (wygrana!)
- 9 grudnia 2025 — Union 2:3 Olympique Marsylia (porażka)
- 21 stycznia 2026 — Bayern Monachium 2:0 Union (porażka)
- 28 stycznia 2026 — Union 1:0 Atalanta (wygrana!)
Największą porażką sezonu były dwa wyniki 0:4 — z Newcastle United i Interem Mediolan. Największe zwycięstwo w lidze to 5:0 z OH Leuven. Ostatecznie klub został wyeliminowany już w fazie ligowej Champions League.
Zmiana trenera w trakcie sezonu
11 października 2025 roku menedżer Sébastien Pocognoli opuścił klub, by dołączyć do AS Monaco. Nowym trenerem Union Saint-Gilloise został David Hubert. Zmiana nastąpiła w środku intensywnego okresu — klub grał jednocześnie w lidze belgijskiej, Pucharze Belgii i Lidze Mistrzów. Hubert przejął drużynę i ustabilizował wyniki na arenie krajowej.
Puchar Belgii — kolejny sukces w sezonie 2025/26
W sezonie 2025/26 Union Saint-Gilloise zdobył Puchar Belgii. To kolejne trofeum po mistrzostwie z poprzedniego sezonu. Belgowie pokonali w Pucharze kolejno Tubize-Braine (29 października 2025, 3:0), Zulte Waregem (3 grudnia 2025, 2:1) i FCV Dender EH (14 stycznia 2026, 0:2 dla Union).
Warto przypomnieć, że wcześniej — w maju 2024 roku — po 110 latach Union nie tylko wystąpił w finale Pucharu Belgii, ale także go wygrał. Wygrana Pucharu w sezonie 2025/26 to zatem potwierdzenie, że klub jest regularnie w grze o trofea krajowe.
110 lat — tyle czekał Union na swój poprzedni finał Pucharu Belgii (2024). Powrót do ćwierćfinału europejskich pucharów po 64 latach przerwy to rekord pobity przy okazji występów w Lidze Europy w sezonie 2023/24.
Kluczowi zawodnicy i statystyki sezonu 2025/26
W sezonie 2025/26 w ligowych rozgrywkach wyróżniają się konkretni gracze. Promise David prowadzi w klasyfikacji strzelców z 9 golami, a Kevin Rodríguez i Raul Florucz dołożyli po 7 bramek każdy. Adem Zorgane jest natomiast liderem asyst w lidze z 4 kluczowymi podaniami.
Najwyżej ocenianym zawodnikiem w lidze jest Ross Sykes z ratingiem 7.65, a Kevin Mac Allister i Christian Burgess uzyskali odpowiednio 7.54 i 7.52.
| Zawodnik | Rola | Gole (liga) | Asysty (liga) | Rating FotMob |
|---|---|---|---|---|
| Promise David | Napastnik | 9 | — | — |
| Kevin Rodríguez | Napastnik | 7 | — | — |
| Raul Florucz | Napastnik | 7 | — | — |
| Adem Zorgane | Pomocnik | — | 4 | — |
| Ross Sykes | Obrońca | — | — | 7.65 |
| Kevin Mac Allister | Pomocnik | — | — | 7.54 |
Transfery — co zmieniło się w kadrze
Przed sezonem 2025/26 klub przeprowadził kilka istotnych ruchów transferowych. Do drużyny dołączyli m.in. Kjell Scherpen (z Brighton), Besfort Zeneli (z Elfsborg), Ivan Pavlic (z Pacos de Ferreira) oraz Louis Patris (ze Sint-Truiden).
Z klubu odeszli natomiast Mathias Rasmussen (do St. Pauli), Sofiane Boufal (wolny agent), Henok Teklab (do OH Leuven) oraz Jean Thierry Lazare (wolny agent). Rotacja jest spora, ale Union konsekwentnie uzupełnia kadrę zawodnikami z niższych szczebli europejskiej piłki, których następnie sprzedaje z zyskiem — to model znany dobrze z Brighton Hove Albion, którego właściciel Tony Bloom jest jednocześnie udziałowcem belgijskiego klubu.
Ranking historyczny — porównanie sezonów
| Sezon | Liga belgijska | Europejskie puchary | Puchar Belgii |
|---|---|---|---|
| 2021/22 | 2. miejsce | — | 6. runda |
| 2022/23 | — | Liga Europy (ćwierćfinał) | — |
| 2023/24 | — | Liga Europy (ćwierćfinał) | Zdobywcy pucharu |
| 2024/25 | Mistrz Belgii | Liga Europy (play-offy) | ćwierćfinał |
| 2025/26 | 2. miejsce | Liga Mistrzów (faza ligowa) | Zdobywcy pucharu |
Liga Europy 2022/23 — rekordowy powrót do ćwierćfinału
Zanim Union trafił do Champions League, przez dwa sezony robił furorę w Lidze Europy. Mimo odpadnięcia z Ligi Mistrzów z Rangersami, Belgowie świetnie poradzili sobie w Lidze Europy — wygrali grupę z udziałem Malmö, Bragi i Unionu Berlin, by ponownie pokonać berlińczyków w 1/8 finału, a następnie odpaść z Bayerem Leverkusen.
Powrót po najdłuższej przerwie do ćwierćfinału europejskiego pucharu — ten rekord należał dotąd do Dinama Zagrzeb, które dotarło do tego etapu po 51 latach. W marcu 2024 roku Union Saint-Gilloise pobił ten rekord aż o trzynaście lat, wracając do ćwierćfinału po 64 latach przerwy.
Kwalifikacja do europejskich pucharów po 58 latach przerwy była wyrównaniem osiągnięcia francuskiego Reims, które po występach w 1962 roku powróciło do Europy w 2020. Union pobił kolejne rekordy i zapisał się w historii europejskiej piłki jako jeden z najbardziej spektakularnych powrotów ostatnich dekad.
Ranking Union Saint-Gilloise w Belgii — kto rządzi na podwórku
W kontekście rankingów belgijskich Union zajmuje stabilnie drugą pozycję. Liderem jest Club Brugge ze współczynnikiem UEFA 75.250, Union Saint-Gilloise jest drugi z 48.000, a za nim Gent (39.000) i Anderlecht (30.750).
Pozycja w rankingu UEFA przekłada się bezpośrednio na to, od którego etapu klub startuje w europejskich pucharach. Dla Union oznaczało to w sezonie 2025/26 bezpośredni awans do fazy ligowej Champions League — bez konieczności grania w eliminacjach. To luksus, który kilka lat temu byłby nie do pomyślenia.
Sezon 2025/26 to 128. rok istnienia klubu i piąty z rzędu w belgijskiej Pro League. Pięć sezonów temu Union grał jeszcze w drugiej lidze.
Rankingi Union Saint-Gilloise odzwierciedlają coś więcej niż tylko wyniki — pokazują, że model oparty na sprytnych transferach, spójnej filozofii gry i cierpliwości może w ciągu kilku lat wywindować klub z anonimowości na europejskie salony. Pozycja w rankingu UEFA będzie rosła wraz z kolejnymi sezonami w Lidze Mistrzów lub Europie — a biorąc pod uwagę dominację w Belgii, trudno zakładać, że Union zniknie z europejskiej mapy szybko.
