Wolverhampton Wanderers to klub z ponad 140-letnią historią, który na przestrzeni dekad zaliczył zarówno epoki absolutnej dominacji w angielskiej piłce, jak i bolesne spadki do trzeciej ligi. Rankingi Wolverhampton Wanderers odzwierciedlają tę sinusoidę: w historycznych zestawieniach klub plasuje się w ścisłej czołówce angielskiego futbolu, podczas gdy współczesne sezony Premier League przynoszą zupełnie inne liczby. Żeby zrozumieć, gdzie Wolves naprawdę stoją w hierarchii angielskiej piłki, trzeba spojrzeć na oba te wymiary jednocześnie.
Wolverhampton w historycznych rankingach angielskiego futbolu
W historycznej tabeli angielskiej ekstraklasy, liczonej od inauguracji ligi w 1888 roku, Wolves plasują się w top 15 spośród wszystkich klubów, które kiedykolwiek grały na najwyższym szczeblu. To robi wrażenie, biorąc pod uwagę, że w lidze przez dekady grały setki różnych drużyn.
Jeszcze bardziej imponująco wygląda inny ranking — ten uwzględniający punkty zdobyte na każdym poziomie angielskiej piłki zawodowej. W tej klasyfikacji Wolves zajmują miejsce w czołowej czwórce, ustępując jedynie Manchesterowi United, Liverpoolowi i Arsenalowi. To liczba, która mówi o skali obecności klubu w angielskiej piłce przez ponad sto lat — zarówno w pierwszej lidze, jak i na niższych szczeblach.
Wolverhampton Wanderers to dziewiąty najbardziej utytułowany klub w historii angielskiego futbolu krajowego, z 13 znaczącymi trofeami. Oficjalna strona klubu podaje nieco inną, szerszą definicję sukcesów: Wolves wygrały łącznie 17 głównych trofeów, w tym 11 tytułów ligowych, cztery Puchary Anglii i dwa Puchary Ligi. Klub założony w 1877 roku był jednym z założycieli Football League.
W 2005 roku Wolverhampton Wanderers jako pierwszy klub w historii przekroczył granicę 7000 bramek strzelonych w rozgrywkach ligowych.
Trzy tytuły mistrzowskie — złota era lat 50.
Wolverhampton Wanderers zdobyli mistrzostwo najwyższej klasy rozgrywkowej trzykrotnie: w 1954, 1958 i 1959 roku. To była absolutna dominacja — dwa tytuły z rzędu w końcówce dekady. W latach 1958–1959 Wolves zdołali strzelić gola w 41 kolejnych meczach z rzędu, co jest rekordem klubu.
Lata 50. to czas, kiedy Wolverhampton był jednym z najlepszych klubów nie tylko w Anglii, ale i w Europie. Klub był wówczas jednym z pionierów europejskiej piłki — Wolves byli jednym z pierwszych angielskich klubów, które przystąpiły do Pucharu Europy.
Puchar Anglii i Puchar Ligi — co mówią liczby
Wolverhampton wygrali Puchar Anglii czterokrotnie i dwukrotnie zdobyli Football League Cup. Pierwsza z tych wygranych FA Cup miała miejsce w 1893 roku — klub pokonał wtedy Everton 1:0 w finale rozegranym w Fallowfield w Manchesterze.
Wyjątkowo interesujący jest kontekst drugiego triumfu w FA Cup. Pokonując Newcastle United 3:1 w finale na Crystal Palace w Londynie, Wolves stali się najniżej sklasyfikowanym klubem Football League, który wygrał to trofeum — zajmowali wówczas dziewiąte miejsce w drugiej dywizji. Ten rekord do dziś widnieje w oficjalnych annałach klubu.
Jeśli chodzi o Puchar Ligi, oba triumfy przypadły na lata 70. W sezonie 1973/74 Wolverhampton Wanderers wygrali Football League Cup, pokonując w finale Manchester City 2:1 w dniu 2 marca 1974 roku. Drugi Puchar Ligi trafił do Molineux w 1980 roku.
Wynik w finale Pucharu UEFA 1972 — europejski szczyt
Na arenie europejskiej Wolverhampton ma jeden szczególny wpis w kronikach. Finał Pucharu UEFA 1972 był dwumeczowym starciem rozegranym 3 maja i 17 maja 1972 roku, a jego uczestnikami były dwa angielskie kluby: Wolverhampton Wanderers i Tottenham Hotspur. To był w ogóle pierwszy finał UEFA Cup w historii.
Był to pierwszy w historii europejski finał między dwoma klubami z Anglii — wyczyn, który nie powtórzył się aż do finału Ligi Mistrzów w 2008 roku.
Tottenham wygrał dwumecz 3:2 w agregacie. Decydujące okazało się zwycięstwo 2:1 na wyjeździe w pierwszym meczu, gdzie Martin Chivers strzelił niezwykłego gola z 25 metrów. W rewanżu Spurs zremisowali z Wolves 1:1, sięgając po tytuł.
Droga Wolves do tego finału była imponująca. Przez pierwsze trzy rundy Wolverhampton przechodził względnie spokojnie, wygrywając trzy dwumecze odpowiednio 7:1, 7:1 i 4:0. Prawdziwym testem była ćwierćfinałowa konfrontacja z Juventusem, którą Wolves wygrali 3:2 w agregacie.
Derek Dougan był kluczową postacią drużyny Wolves w finale UEFA Cup 1972 i do dziś pozostaje rekordzistą klubu w rozgrywkach europejskich — strzelił 12 goli.
Rekordy indywidualne — liczby, które nie starzeją się
Steve Bull i 306 bramek
Steve Bull jest liderem wszech czasów w klasyfikacji strzelców Wolverhampton Wanderers z 306 bramkami — drugi w zestawieniu Roy Swinbourne ma ich zaledwie 114, czyli prawie 200 mniej. Bull dołączył do klubu w 1986 roku. Jego 306 bramek zdobytych przez 13 sezonów pomogło klubowi wspiąć się z powrotem do drugiej dywizji.
Bull jest jedynym piłkarzem w historii angielskiej piłki, który strzelił powyżej 50 goli w dwóch kolejnych sezonach — dokonał tego w latach 1987/88 i 1988/89. Warto dodać, że Bully nigdy nie grał w najwyższej klasie rozgrywkowej z Wolves — jego lojalność wobec klubu była silniejsza niż ambicja gry w top flight.
Billy Wright i rekord świata
Billy Wright był pierwszym piłkarzem w historii światowego futbolu, który zdobył 100 międzynarodowych caps — 100 występów w reprezentacji. Dla Wolves grał przez całą swoją karierę, stając się jedną z ikon angielskiej piłki lat 50.
Inne rekordy, które warto znać:
- John Heath strzelił pierwszą bramkę z rzutu karnego w historii Football League — przeciwko Accrington w 1891 roku.
- Tom Phillipson jako jedyny piłkarz zdobył gola w 13 kolejnych meczach ligowych — w sezonie 1926/27.
- Jimmy Mullen był pierwszym rezerwowym, jakiego użyła reprezentacja Anglii — w meczu z Belgią w 1950 roku.
- Dennis Wilshaw jako jedyny piłkarz strzelił cztery gole w meczu Anglia–Szkocja — przy wyniku 7:2 na Wembley w 1955 roku.
Powrót do Premier League pod Nuno i wyniki w Europie
Pod wodzą Nuno Espírito Santo Wolves wrócili do Premier League w sezonie 2018/19, wygrywając Championship z rekordową liczbą punktów. To był jeden z najbardziej spektakularnych powrotów do top flight w ostatnich latach angielskiej piłki.
Szybko okazało się, że Wolverhampton potrafi konkurować z najlepszymi. W sezonie 2019/20 Wolves zagrali w Lidze Europy pod wodzą Nuno i w swoim pierwszym europejskim turnieju od prawie 40 lat dotarli do ćwierćfinału.
Sezon 2025/26 był 148. sezonem w historii Wolverhampton Wanderers i ósmym z rzędu w Premier League. Sama ta liczba — osiem kolejnych sezonów na najwyższym szczeblu — jest wynikiem, którego klub nie osiągał przez kilka dekad.
Rankingi Wolverhampton w sezonie 2025/26 — trudna rzeczywistość
Sezon 2025/26 był dla Wolves jednym z najtrudniejszych w erze Premier League. Klub zanotował katastrofalny start — zaledwie 3 punkty w pierwszych 19 meczach, co stanowiło rekord najgorszego startu w historii Premier League (z wyłączeniem drużyn z odjętymi punktami administracyjnie). Wolves pobili też rekord Premier League w liczbie kolejnych meczów bez wygranej na początku sezonu — 19.
2 listopada Vítor Pereira został zwolniony po mniej niż roku pracy — opuszczał klub z winrate’em 36,84% i bezbramkowym startem do sezonu ligowego, w którym przegrał 8 z 10 meczów i zremisował 2. Dziesięć dni później nowym trenerem został Rob Edwards, sprowadzony z Middlesbrough.
Przełom nastąpił dopiero w połowie sezonu. Sytuacja nieznacznie się poprawiła po 20. kolejce, gdy Wolves pokonali West Ham United 3:0 w dniu 3 stycznia 2026 roku na Molineux.
| Kategoria | Wynik / Pozycja |
|---|---|
| Ranking światowy (Football Database) | 207. miejsce na świecie |
| Ranking europejski | 143. w Europie |
| Ranking w Anglii | 19. w Anglii |
| Łączna liczba strzałów (2025/26) | 358 (19. miejsce w lidze) |
| Najdłuższa seria wygranych (2025/26) | 2 mecze (19. miejsce w lidze) |
| Podania do strefy końcowej (2025/26) | 2027 (20. miejsce w lidze) |
Statystyki meczowe sezonu 2025/26 — co mówią liczby
W sezonie 2025/26 w 45% meczów z udziałem Wolves padały ponad 2,5 gola, natomiast w 55% spotkań wynik końcowy nie przekraczał tej granicy. To pokazuje, że mecze Wolves nie były szczególnie bramkostrzelne — klub miał problemy zarówno ze strzelaniem, jak i z obroną.
Forma domowa Wolves była bardzo słaba: 3 wygrane, 5 remisów i aż 11 porażek na własnym boisku. Molineux, które przez dekady było twierdzą, w tym sezonie nie spełniało swojej roli.
Jeśli chodzi o indywidualne statystyki, David Møller Wolfe prowadził w klasyfikacji asystentów z 2 asystami, ex aequo z Hugo Bueno i Hee-Chanem Hwangiem. Strand Larsen był natomiast piłkarzem z największą liczbą meczów — 36 występów w sezonie.
Neto prowadził w klasyfikacji kartkowanych zawodników Wolves z 12 żółtymi kartkami, przed Yersonem Mosquerą (11) i João Gomesem (10).
Historyczny bilans ligowy — skala obecności w angielskiej piłce
Według danych FBref, Wolverhampton Wanderers rozegrali 85 sezonów w statystykach bazy, od 1888/89 do 2026/27, z łącznym bilansem ligowym 1310 wygranych, 784 remisów i 1230 porażek. Klub sięgał po pierwsze miejsce w lidze 6 razy.
Dla porównania — chiński konglomerat Fosun International przejął Wolverhampton w 2016 roku i od tamtej pory klub ściśle współpracuje z agentem Jorge Mendesem, sprowadzając wielu piłkarzy z Portugalia i zatrudniając portugalscy szkoleniowców. Ta zmiana własności wyraźnie odcisnęła piętno na profilu klubu w ostatnich latach.
| Trofeum | Liczba | Lata |
|---|---|---|
| Mistrzostwo ligi (First Division) | 3 | 1954, 1958, 1959 |
| Puchar Anglii (FA Cup) | 4 | 1893, 1908, 1949, 1960 |
| Puchar Ligi (League Cup) | 2 | 1974, 1980 |
| Finał Pucharu UEFA | 1 (wicemistrz) | 1972 |
| Rekord strzelców wszech czasów | Steve Bull – 306 goli | |
Pozycja Wolverhampton w rankingach — co naprawdę mówi historia
W skumulowanym rankingu sukcesów krajowych Wolverhampton Wanderers zajmuje 11. miejsce w historii angielskiego futbolu, ex aequo z Nottingham Forest. To pozycja, która dobrze oddaje charakter klubu — nie jest to Manchester United ani Liverpool, ale zdecydowanie jeden z filarów angielskiej piłki przez ponad wiek.
Rankingi Wolverhampton w ujęciu historycznym są zatem bardzo mocne. Problem pojawia się, gdy zestawimy je z tym, co klub prezentuje w ostatnich sezonach Premier League. Przepaść między miejscem w historycznych tabelach a bieżącymi wynikami ligowymi to właśnie ta sprzeczność, która definiuje dzisiejsze Wolves — klub z wielką przeszłością, szukający swojego miejsca we współczesnej Premier League.
Sezon 2025/26 był ósmym z rzędu na najwyższym szczeblu — i mimo trudności, ta seria sama w sobie jest dowodem na pewną stabilność, której Wolverhampton przez długie lata nie mogło osiągnąć. Klub, który w latach 80. grał w trzeciej lidze, a dziś utrzymuje się w Premier League kolejny rok z rzędu, ma w swoich rankingach więcej warstw niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka.
