Hutnik Kraków to klub z Nowej Huty, który w ciągu siedmiu dekad przeszedł przez wszystkie możliwe scenariusze polskiej piłki — od robotniczego zaplecza, przez brązowy medal mistrzostw Polski i Puchar UEFA, aż po bankructwo i mozolne wspinanie się z samego dna. Szczytowy moment w historii klubu to sezon 1995/96, kiedy drużyna z Nowej Huty wyprzedziła w tabeli m.in. Wisłę Kraków, Lecha Poznań i Górnik Zabrze. Dziś Hutnik gra w II lidze i stara się odbudować pozycję na centralnym szczeblu rozgrywkowym. Poniżej — pełna historia klubu w rozgrywkach, jego najlepsze sezony i rekordy, które wciąż stoją.

Hutnik Kraków: rozgrywki w bieżącym sezonie

Hutnik Kraków regularnie uczestniczy w rozgrywkach ligowych oraz Pucharze Polski, a każdy sezon przynosi nowe emocje dla kibiców z Nowej Huty. Kompletne zestawienie spotkań — z datami, rywalami i wynikami — znajdziesz w tabeli poniżej. Terminarze i wyniki z wszystkich rozgrywek, w których uczestniczy drużyna w tym sezonie, są na bieżąco aktualizowane.

Początki: Stal Nowa Huta, nie Hutnik

Klub powstał 21 marca 1950 roku jako wielosekcyjny klub sportowy, obejmujący m.in. koszykówkę, siatkówkę, piłkę ręczną, boks, lekkoatletykę i piłkę nożną. Piłkarska sekcja powstała razem z założeniem Koła Sportowego „Stal” przy PPW Nowa Huta. Klub zgłoszono do rozgrywek o mistrzostwo Krakowskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej i do rywalizacji o Puchar Polski pod nazwą Stal Nowa Huta.

Ponieważ Stalowcy nie posiadali wówczas stadionu, mecze były rozgrywane na innych krakowskich obiektach. Do inauguracji doszło 6 kwietnia 1952 r. na boisku Cracovii, a rywalem był OWKS Lublin. Na trybunach zasiadło 3000 widzów. Przez kolejne lata klub zmieniał nazwy, aż na dobre przyjęła się ta nawiązująca do Huty im. Lenina — i tak Hutnik Kraków wszedł do historii polskiej piłki.

Droga do ekstraklasy — awans z 1990 roku

Pod wodzą Władysława Łacha Hutnik awansował do ekstraklasy, zajmując w 1990 roku pierwsze miejsce w II lidze. To był początek siedmioletniej przygody z elitą.

Swój pierwszy mecz w I lidze Hutnik rozegrał 28 lipca 1990 r. ze Stalą Mielec, remisując 2:2 w Krakowie. Pierwszą historyczną bramkę w 62. minucie zdobył Mirosław Waligóra. Wraz z awansem do ekstraklasy Hutnik bardzo dobrze grał w Pucharze Polski — wyeliminował m.in. Górnika Zabrze (2:1) i Lecha Poznań (4:1). Odpadł dopiero w półfinale z GKS Katowice.

Hutnik zakończył swój pierwszy, historyczny sezon w ekstraklasie na piątym miejscu. Jak na debiutanta w najwyższej klasie — wynik imponujący. Kolejne sezony były już bardziej wyrównane, a drużyna szukała swojego miejsca w lidze.

Sezon 1995/96 — szczyt możliwości

Sezon 1995/1996 był dotychczas największym sukcesem w zmaganiach ligowych Hutnika Kraków. Zespół rywalizację ukończył na wysokim — trzecim miejscu. Bezkonkurencyjne były drużyny Widzewa Łódź i Legii Warszawa, które wyprzedziły Hutnika o trzydzieści punktów.

Trzecie miejsce oznaczało wyprzedzenie takich zespołów jak Wisła Kraków, Lech Poznań czy Górnik Zabrze. Dla klubu z Nowej Huty, który zaledwie 6 lat wcześniej grał w drugiej lidze, to było niewyobrażalne.

Brązowy medal w 1996 roku — najwyższe ligowe osiągnięcie w historii Hutnika Kraków. Klub wyprzedził wówczas Wisłę Kraków, Lecha Poznań i Górnika Zabrze.

Na liście sukcesów klubu znalazły się też: dotarcie do 1/2 finału Pucharu Polski w 1990 roku, trzy tytuły mistrza Polski juniorów U-19 (lata 1985, 1993 i 1994) oraz mistrzostwo Polski juniorów U-17 zdobyte w 1997 roku.

Puchar UEFA 1996/97 — Monaco i rekord polskiej piłki

Brązowy medal oznaczał awans do europejskich pucharów. W Pucharze UEFA Hutnik wyeliminował Khazri Buzovna z Azerbejdżanu (9:0 i 2:2) oraz czeską Sigmę Ołomuniec (0:1 i 3:1), ale sam został wyeliminowany przez Monaco (0:1 i 1:3).

Zwycięstwo 9:0 to najwyższa wygrana w historii występów polskich drużyn w Pucharze UEFA — rekord, który trzyma się do dziś. Dla porównania: Monaco, które wyeliminowało Hutnika, dotarło w tamtej edycji aż do półfinału, gdzie przegrało z Interem Mediolan.

24 września 1996 roku Biało-Błękitno-Niebiescy zmierzyli się w rewanżowym spotkaniu z Monaco. Podopieczni Jerzego Kasalika przegrali na Stade Louis II 1:3 i pożegnali się z Pucharem UEFA. Przygoda europejska trwała zaledwie jeden sezon, ale zapisała się w historii polskiej piłki na stałe.

Spadek, bankructwo i lata na dnie

W sezonie 1996/97 Hutnik spadł z I ligi i od tamtej pory nigdy nie powrócił do ekstraklasy. W całej swojej historii klub grał 7 sezonów w Ekstraklasie (1990–1997) oraz 27 sezonów w II lidze, między innymi w latach 1997–2000, po czym spadł do III ligi.

W 2010 roku klub przestał istnieć przez 6 milionów złotych długu, a dziś gra w drugiej lidze i walczy o powrót do wyższych lig. Bankructwo oznaczało praktyczne zniknięcie z mapy polskiej piłki — klub trzeba było odbudowywać od zera, zaczynając od najniższych szczebli rozgrywkowych.

Hutnik Kraków od 2020 roku ponownie jest obecny na szczeblu centralnym. Droga z niższych lig trwała całą dekadę i wymagała gruntownej reorganizacji struktury klubowej.

Pozycja w historycznych zestawieniach

W tabeli wszech czasów Ekstraklasy Hutnik zajmuje 38. miejsce, co jest efektem siedmiu sezonów w najwyższej klasie, a w zestawieniu I ligi (dzisiejszej Fortuna 1 Ligi) plasuje się na 9. pozycji.

W latach 1990–1997 drużyna z Nowej Huty rozegrała w Ekstraklasie 234 mecze. To całkiem pokaźny dorobek jak na klub, który przez większość swojej historii funkcjonował poza elitą.

Rekordziści i ciekawostki klubowe

Najmłodszy strzelec w ekstraklasie

Najmłodszym strzelcem bramki w ekstraklasie spośród piłkarzy Hutnika był Michał Stolarz — 17 lat i 4 miesiące w meczu Hutnik – Pogoń Szczecin 1:1 w 1994 roku. Rekord najmłodszego bramkarza w rozgrywkach ekstraklasy należy natomiast do Marcina Latosa — 16 lat i 3 dni w meczu Śląsk Wrocław – Hutnik 3:2 w 1992 roku.

Rekord strzelecki w jednym meczu

Najwięcej bramek strzelonych w jednym meczu przez zawodnika Hutnika to 6 goli — dokonał tego Krzysztof Świątek w wygranym 17:0 spotkaniu IV ligi z Sosnowianką Stanisław Dolny w 2017 roku. Świątek to postać wyjątkowa w historii klubu — jako piłkarz pobił rekord strzelecki, a jako trener przez lata prowadził pierwszą drużynę.

Wychowankowie w reprezentacji Polski

Hutnik, dzięki bogatej historii wychowanków i medalom mistrzostw Polski juniorów, wciąż jest wysoko w nieoficjalnych zestawieniach klubów szkolących młodzież. To właśnie ciągłość szkolenia sprawiła, że nazwiska jak Michał Pazdan czy Bartosz Kapustka regularnie pojawiają się w reprezentacyjnych protokołach meczowych.

Marek Koźmiński to inny przykład zawodnika, który wyszedł z Nowej Huty i zrobił karierę za granicą. Urodzony 7 lutego 1971 roku w Krakowie, w Hutniku Kraków występował najpierw jako junior w latach 1980–1989, a następnie zadebiutował w seniorskim zespole, w którym grał do 1992 roku. W kolejnych latach reprezentował barwy włoskich klubów: Udinese Calcio, Brescia Calcio, US Ancona 1905, a był także piłkarzem greckiego PAOK-u.

Derby z Wisłą — rzadkie, ale pamiętne

Historia spotkań Hutnika z Wisłą nie jest szczególnie bogata i obejmuje tylko 16 spotkań na poziomie ówczesnej drugiej i pierwszej ligi w latach 1985–1997. Bilans jest nieco korzystniejszy dla Białej Gwiazdy, która wygrała pięć razy, czterokrotnie przegrała, a siedem razy padł remis.

Bezbramkowo zakończył się ostatni oficjalny mecz tych drużyn rozegrany 5 marca 1997 roku. W tamtym sezonie Hutnik spadł z ówczesnej pierwszej ligi i do tej pory nie powrócił na najwyższy poziom rozgrywkowy.

Przez 28 lat Hutnik i Wisła nie grały ze sobą w oficjalnym meczu. Pierwsze starcie w Pucharze Polski w historii obu klubów odbyło się dopiero po niemal trzech dekadach przerwy.

Hutnik dziś — stadion i powrót do centralnych rozgrywek

Hutnik Kraków swoje mecze rozgrywa na Stadionie Miejskim Hutnik Kraków, przy ulicy Tadeusza Ptaszyckiego 4 w Krakowie. Pojemność obiektu wynosi 6 500 miejsc.

Hutnik Kraków to klub, który przeszedł drogę od kompletnego upadku do stabilnej pozycji w centralnych rozgrywkach. W 2010 roku przestał istnieć przez 6 milionów złotych długu, a dziś gra w drugiej lidze i walczy o powrót do wyższych lig. Historia tego klubu to lekcja tego, jak trudno jest odbudować pozycję po finansowej katastrofie i jak wiele czasu zajmuje wspinaczka z najniższych szczebli.

Klub z Nowej Huty ma za sobą Puchar UEFA, brązowy medal i bankructwo — niewielu polskich drużyn doświadczyło tylu skrajności. To sprawia, że każdy sezon w II lidze jest dla kibiców czymś więcej niż tylko ligową rutyną.