Wisła Kraków to klub, który w polskim futbolu przeżył niemal wszystko – od mistrzowskich triumfów po bolesne spadki do drugiej ligi. 13 tytułów mistrzowskich stawia Białą Gwiazdę na czwartym miejscu w historycznym rankingu polskich klubów, ale droga do tego dorobku była pełna gwałtownych zmian pozycji. Od dominacji w latach 20. XX wieku, przez dekady walki o przetrwanie, po złotą erę na przełomie wieków – ranking Wisły Kraków przypomina jazdę kolejką górską.
Obecna sytuacja? Po spadku z Ekstraklasy w 2022 roku krakowski klub walczy o powrót na szczyt. Sezon 2024/25 pokazuje, że Wisła wciąż potrafi być liderem – tym razem w I lidze. Ale żeby zrozumieć skalę tych zmian, trzeba cofnąć się o niemal sto lat.
Początki dominacji – lata 20. i pierwsze tytuły
Wisła Kraków powstała w 1906 roku, gdy grupa uczniów krakowskiej szkoły postanowiła założyć klub piłkarski. Prawdziwa historia w kontekście rankingów zaczyna się jednak dopiero w latach 20., kiedy powstała oficjalna polska liga.
W grudniu 1926 roku dwanaście klubów utworzyło Polską Ligę Piłkarską, a Wisła Kraków triumfowała w tym pierwszym historycznym sezonie. Rok później powtórzyła sukces. Mistrzostwa Polski w 1927 i 1928 roku zapoczątkowały tradycję, która miała przetrwać dekady. Legendarny Henryk Reyman był królem strzelców w obu tych sezonach, a jego nazwisko na tyle wrosło w historię klubu, że stadion Wisły nosi dziś jego imię.
Rekordowa frekwencja na ligowym meczu Wisły: 40 000 widzów podczas spotkania z Legią Warszawa 7 sierpnia 1977 roku
W tym okresie pozycja Wisły w rankingu polskich klubów była niepodważalna – klub z Krakowa należał do ścisłej czołówki. Ale po sukcesach lat 20. przyszły dekady znacznie mniej udane.
Powojenny comeback – lata 40. i 50.
Po II wojnie światowej Wisła szybko odbudowała swoją pozycję. W 1949 i 1950 roku Wisła Kraków ponownie zdobyła tytuł najlepszej drużyny w kraju. To były lata, gdy krakowski klub znów plasował się na szczycie krajowego rankingu.
Ciekawostka? W 1951 roku Wisła wygrała ligę, ale tytuł mistrzowski przyznano wtedy zdobywcy Pucharu Polski, czyli Ruchowi Chorzów. To jeden z najbardziej kontrowersyjnych momentów w historii polskich rozgrywek – Wisła była najlepsza na boisku, ale w oficjalnych statystykach tego tytułu nie ma.
Długa susza – od lat 50. do 70.
Po sukcesach początku lat 50. nastąpił jeden z najdłuższych kryzysów w historii klubu. Przez niemal trzy dekady Wisła nie zdobyła mistrzostwa Polski. Ranking Wisły Kraków w tym okresie pokazywał klub balansujący gdzieś w środku stawki, czasem walczący o europejskie puchary, ale daleko od pozycji lidera.
Jedynym większym sukcesem było zdobycie Pucharu Polski w 1967 roku, co dało prawo startu w Pucharze Zdobywców Pucharów. Ale na ligowy tytuł trzeba było czekać aż do końca lat 70.
Złoty 1978 rok i europejski sukces
W 1978 roku pod wodzą trenera Oresta Lenczyka Wisła zdobyła mistrzostwo Polski. To był przełomowy moment – po 28 latach klub wrócił na szczyt krajowego rankingu.
Co ważniejsze, ten tytuł otworzył drzwi do największego europejskiego sukcesu w historii klubu. W sezonie 1978/79 Wisła dotarła do ćwierćfinału Pucharu Europy, pokonując po drodze takie kluby jak Club Brugge i Zbrojovka Brno, by ostatecznie przegrać z Malmö FF 3-5 w dwumeczu.
| Rok | Osiągnięcie | Pozycja w rankingu |
|---|---|---|
| 1927-1928 | Mistrz Polski (2x) | Czołówka krajowa |
| 1949-1950 | Mistrz Polski (2x) | Czołówka krajowa |
| 1951-1977 | Brak tytułów ligowych | Środek tabeli |
| 1978 | Mistrz Polski + ćwierćfinał PE | Szczyt krajowy, europejska czołówka |
Katastrofa lat 80. – pierwszy spadek
Po sukcesie 1978 roku przyszedł jeden z najtrudniejszych okresów w historii klubu. Lata 80. były nieudane dla zawodników Wisły, którzy w 1985 roku spadli do drugiej ligi i pozostali tam przez cztery sezony.
Spadek do II ligi to dramat dla każdego dużego klubu, ale dla Wisły – z jej tradycjami i historią – był to szczególnie bolesny cios. Ranking Wisły Kraków w tym okresie pokazywał klub poza elitą polskiego futbolu. Powrót do Ekstraklasy w 1989 roku nie przyniósł jednak szybkiego powrotu do czołówki.
Powrót do pierwszej ligi nie zaowocował powrotem do czołowych drużyn w kraju, a w 1994 roku Biała Gwiazda ponownie spadła do niższej ligi. Dwa spadki w ciągu dekady – pozycja Wisły w rankingu polskich klubów była najniższa od dziesięcioleci.
Przełom 1998 roku – początek złotej ery
Prawdziwa rewolucja rozpoczęła się w 1998 roku. Od momentu przejęcia sekcji piłkarskiej przez Tele-Fonika Kable S.A. w 1998 roku, zespół stał się zdecydowanie najlepszym klubem w Polsce, zdobywając siedem mistrzostw kraju i zajmując drugie miejsce trzy razy – łącznie dziesięć razy w pierwszej dwójce w ciągu 12 lat.
Wisła Kraków była jednym z najbardziej utytułowanych polskich klubów w latach 2000., zdobywając osiem mistrzostw ligi od 1999 roku. To był okres absolutnej dominacji w krajowym rankingu.
Seria 38 meczów bez porażki w lidze (25 października 2003 – 22 maja 2005) to rekord polskiej ligi
Rekordy domowe – forteca na własnym stadionie
Szczególnie imponująca była pozycja Wisły w rankingu domowych wyników. Wisła posiada rekord polskiego futbolu w liczbie kolejnych meczów ligowych bez porażki u siebie – seria rozpoczęła się po przegranej 16 września 2001 roku z KSZO Ostrowiec Świętokrzyski i zakończyła ponad pięć lat później, 11 listopada 2006 roku, gdy GKS Bełchatów pokonał Wisłę 4-2. Liczba meczów bez porażki wyniosła 73, pobijając poprzedni polski rekord 48 należący do Legii Warszawa.
Mistrzostwa na taśmie – lata 1999-2011
Lista tytułów mistrzowskich Wisły w tym okresie robi wrażenie:
- 1999 – pierwszy tytuł po 21 latach przerwy
- 2001 – drugie mistrzostwo nowej ery
- 2003 – tytuł i największy sukces europejski
- 2004 – trzecie z rzędu mistrzostwo
- 2005 – czwarte z rzędu, szczyt dominacji
- 2008 – powrót na szczyt po dwóch latach
- 2009 – kolejny tytuł
- 2011 – ostatnie jak dotąd mistrzostwo
W tym okresie ranking Wisły Kraków w polskim futbolu był bezkonkurencyjny. Klub z Krakowa stał się synonimem sukcesu, a jego pozycja w zestawieniach krajowych była praktycznie niezagrożona.
Europejskie sukcesy i porażki
Sezon 2002-03 można uznać za najlepszy w historii – krakowski zespół zdobył dublet i dotarł do ostatniej 16 Pucharu UEFA, eliminując po drodze takie drużyny jak Parma i Schalke, by ostatecznie przegrać z Lazio.
Wisła była bliska awansu do fazy grupowej Ligi Mistrzów UEFA 2005/06, przegrywając z Panathinaikosem 4-5 po dogrywce. To był moment, w którym pozycja Wisły w europejskim rankingu mogła wzrosnąć jeszcze bardziej – ale zabrakło jednego gola.
Stopniowy upadek – od 2011 do 2018
Po ostatnim mistrzostwie w 2011 roku rozpoczął się powolny, ale konsekwentny spadek formy. Wisła wciąż grała w Ekstraklasie, ale jej pozycja w rankingu systematycznie się pogarszała. Klub zajmował miejsca w środku tabeli, czasem walczył o europejskie puchary, ale era dominacji definitywnie się skończyła.
Jedynym wyjątkiem był sezon 2015/16, w którym Biała Gwiazda zakończyła sezon w dolnej połowie tabeli, ale okazała się najlepsza ze wszystkich drużyn rywalizujących w grupie spadkowej. To był moment, gdy ranking Wisły Kraków pokazywał klub balansujący na granicy spadku.
W kampanii 2017/18 zespół walczył do ostatniej kolejki o awans do europejskich pucharów, ale porażka z Górnikiem Zabrze pozbawiła szans na grę w eliminacjach Ligi Europy.
Kryzys finansowy 2018 – klub na krawędzi
W grudniu 2018 roku Wisła znalazła się na skraju bankructwa. To był najciemniejszy moment w nowoczesnej historii klubu – pozycja Wisły w rankingu była drugorzędna wobec zagrożenia samego istnienia.
Jeden z najbogatszych Polaków (19. miejsce w rankingu Forbesa w 2021 roku z majątkiem o wartości 2,2 miliarda złotych) zarządzał klubem przez niemal 20 lat. W tym okresie, choć pełnym sukcesów w kraju, nie udało się zrealizować największego marzenia – awansu do Ligi Mistrzów. Lata później, zmęczony i zniechęcony zmianami w świecie futbolu, zdecydował się przekazać klub w inne ręce.
Towarzyszył mu legendarny Jakub Błaszczykowski oraz inny biznesmen związany z Krakowem, Tomasz Jażdżyński. Rola popularnego „Kuby” była kluczowa, ponieważ to od szacunku, jakim cieszył się ten zawodnik wśród kibiców w całej Polsce, większość sponsorów uzależniała swoją dalszą przyszłość z klubem.
Spadek do II ligi – 2022 rok
Obecnie Wisła występuje w I lidze, czyli na drugim poziomie polskiego systemu ligowego, po spadku z Ekstraklasy w sezonie 2021/22. To był trzeci spadek w historii klubu i pierwszy od 28 lat.
Dla klubu z 13 tytułami mistrzowskimi, który zajmuje czwarte miejsce w liczbie zdobytych mistrzostw kraju (za Górnikiem Zabrze, Ruchem Chorzów z 14 tytułami i Legią Warszawa z 15), spadek do drugiej ligi był ogromnym ciosem. Ranking Wisły Kraków osiągnął najniższy punkt od lat 90.
| Okres | Mistrzostwa | Pozycja w rankingu | Spadki |
|---|---|---|---|
| 1999-2011 | 8 tytułów | Dominacja w Polsce | 0 |
| 2012-2018 | 0 tytułów | Środek tabeli | 0 |
| 2019-2022 | 0 tytułów | Walka o utrzymanie | 1 (2022) |
| 2022-2025 | 0 tytułów | I liga (druga liga) | 0 |
Walka o powrót – sezon 2024/25
Wisła Kraków obecnie zajmuje 1. miejsce w tabeli I ligi. Po dwóch sezonach spędzonych na drugim poziomie rozgrywkowym, krakowski klub pokazuje, że pozycja lidera jest mu znacznie bliższa niż rola drugoligowca.
W sezonie 2024/25 rozegrali 28 meczów, wygrali 20, zremisowali 3 i przegrali 5. To statystyki godne lidera, który realnie walczy o bezpośredni awans do Ekstraklasy.
Sezon 2024/25 to 119. sezon w historii Wisły Kraków i trzeci z rzędu w I lidze (dziesiąty w sumie). Ranking Wisły Kraków w drugiej lidze pokazuje klub, który zdecydowanie wyrasta ponad rywali i dąży do powrotu na należne mu miejsce.
Pozycja w historycznym rankingu polskich klubów
Mimo wszystkich turbulencji, Wisła zajmuje czwarte miejsce w liczbie zdobytych mistrzostw Polski (13), za Górnikiem Zabrze i Ruchem Chorzów (oba po 14) oraz Legią Warszawa (15), a drugie pod względem liczby zwycięstw w historii.
Wisła zdobyła także Puchar Polski pięciokrotnie, w tym pierwszą edycję w 1926 roku, i jest obecnym zdobywcą pucharu. To właśnie triumf w Pucharze Polski w sezonie 2023/24 dał Wiśle możliwość gry w europejskich pucharach mimo występów w drugiej lidze.
Klub był relegowany do drugiej ligi trzykrotnie w swojej historii
Rekordy i osiągnięcia wpływające na ranking
Pozycja Wisły w różnych rankingach opiera się nie tylko na tytułach, ale też na konkretnych rekordach:
- 38 meczów bez porażki w lidze (2003-2005) – rekord ligi
- 73 kolejne mecze domowe bez porażki (2001-2006) – rekord ligi
- Największe zwycięstwo w europejskich pucharach: 8-2 z WIT Georgia Tbilisi w 2004 roku
- Rekord frekwencji na stadionie Wisły: 45 000 widzów podczas meczu z Celtikiem (wygrana 2-0) 29 września 1976 roku
Te osiągnięcia wpływają na ranking Wisły Kraków w kontekście historycznym – pokazują klub, który w swoich najlepszych latach nie tylko wygrywał tytuły, ale ustanawiał standardy, których inni nie potrafili osiągnąć.
Perspektywy na przyszłość
Obecna pozycja Wisły w rankingu I ligi daje realne nadzieje na powrót do Ekstraklasy. Jeśli klub utrzyma formę z pierwszej części sezonu 2024/25, awans jest w zasięgu ręki. To oznaczałoby, że po trzech latach spędzonych na drugim poziomie, Wisła wróciłaby tam, gdzie jej miejsce – w elicie polskiego futbolu.
Czy ranking Wisły Kraków za kilka lat znów będzie pokazywał klub walczący o mistrzostwo? To zależy od wielu czynników – stabilności finansowej, właściwych decyzji transferowych i zarządczych, oraz oczywiście wyników na boisku. Historia pokazuje, że Wisła potrafi zarówno dominować przez lata, jak i spadać na dno. Obecny sezon sugeruje, że trend się odwraca.
Dla kibiców i obserwatorów polskiego futbolu ranking Wisły Kraków to fascynujące studium przypadku – klubu, który przeżył wszystko, od międzywojennych triumfów, przez komunistyczne dekady, złotą erę kapitalizmu, aż po kryzys egzystencjalny i powolną odbudowę. I który mimo wszystko wciąż jest jednym z największych nazwisk w historii polskiej piłki.
